Yazar: admin

Anne babanın evliliği sona erebilir; ancak çocuklarının anne babası olma sorumluluğu sona ermez. Bir çocuk için anne ve babasının ayrı evlerde yaşaması, onların sevgisine ve ilgisine duyduğu ihtiyacı ortadan kaldırmaz.

Çocuğun her istediğinin hemen gerçekleşmesi, onu hayata hazırlamaz. Bazen bir çocuğa verebileceğimiz en değerli şey, istediği şeye hemen ulaşmak değil, bekleyebilmeyi öğrenmesi için ona fırsat tanımaktır.

Bir çocuğun hissettiklerini ifade edebilmesi ve başkalarının duygularını fark edebilmesi yaşam boyu kullanacağı en önemli becerilerden biridir. Erken çocukluk dönemi, bu becerilerin temellerinin atıldığı özel bir gelişim evresidir.

Çocuğunuz söz dinlemediğinde kendinizi iki uç arasında sıkışmış hissediyor olabilirsiniz: Ya her itirazında geri adım atıyor ya da sınır koyabilmek için sesinizi yükseltmek zorunda kalıyorsunuz. Oysa sorun çoğu zaman çocuğun “şımarık” ya da “inatçı” olması değil; disiplinin ceza, sınırın ise sevgisizlik sanılmasıdır.

Çocuğunuzun okula başlarken sizden ayrılmak istememesi, ağlaması ya da size sıkıca sarılması, onun okul hayatına hazır olmadığı anlamına gelmez. Çocuğunuz için alışık olduğu ev ortamından ayrılmak, yeni insanlarla tanışmak ve daha önce deneyimlemediği bir düzene adım atmak önemli bir değişimdir.

Çocukluk, yalnızca büyüdüğümüz değil, kim olduğumuzun temellerini attığımız dönemdir. İki yaşından itibaren çocuklar dünyayı tanımaya, çevreleriyle ilişki kurmaya, kendi sınırlarını keşfetmeye ve bağımsız bir birey olma yolunda ilk adımlarını atmaya başlar.